Παιδική χαρά (2021-24)

Παρότι οι παιδότοποι έχουν διαμορφωθεί με τρόπο ώστε να ευνοούνται ποιότητες όπως η ξεγνοιασιά, η αθωότητα, το ξεφάντωμα και άλλες αθώες φαινομενικά εκφράσεις σωματικής ευεξίας και χαριτωμένης συνθήκης, δεν λείπουν και συμβάντα που ανατρέπουν τον όρο «παιδική χαρά».

Η υπομονή των γονιών μπορεί να παύει,  τα παιδιά ίσως να δοκιμάζουν τα όρια των ικανοτήτων τους, οι φροντιστές να θυμώνουν, τα πιτσιρίκια να εκδηλώνουν την αντίδρασή τους σε ματαιωμένες τους επιθυμίες, η περιέργεια για την δομή και την προκαθορισμένη λειτουργία των παιχνιδιών να τα θέτει σε διερεύνηση του υλικού τους. Ίσως απλά να ήταν εύστοχη η κυνική θέση του  Μακιαβέλι πως η κακία είναι εγγενής στον ανθρώπινο ψυχισμό, πάντα παρούσα όταν πρόκειται να υπερασπιστεί την εξέλιξή του.

Η ενότητα φωτογραφιών αυτή, τραβηγμένη σε χώρους ψυχαγωγίας μικρών παιδιών καθώς συνόδευα εκεί την μικρή μου κόρη, αποτελεί μια ευκαιρία παρατήρησης των ανθρώπινων ενστίκτων.