Ύπνος (2003)

Η υπόθεση εργασίας αυτού του πρότζεκτ ήταν ότι δεδομένου του ότι τα φωτογραφιζόμενα υποκείμενα προβάλλονται δίχως πόζες και άλλες επιτελεστικές συμπεριφορές όταν αγνοούν πως φωτογραφίζονται, μια απεικόνιση ενός ζευγαριού κατά τη διάρκεια του ύπνου στο σπίτι τους θα παρείχε αντικειμενικά χαρακτηριστικά της σχέσης τους, όσο δυνατόν πλησιέστερα στην αλήθεια της.

Με συναίνεση 12 ζευγαριών να εγκατασταθεί μια κάμερα πάνω από το κρεβάτι τους και μια θερμάστρα ως πηγή θέρμανσης -ώστε να μην χρειαστούν σκεπάσματα, για να εκτεθεί η φιγούρα τους- αλλά και φωτισμού, τραβήχτηκαν αρκετές λήψεις κατά τη διάρκεια μιας νύχτας. Ένα ηλεκτρικό κύκλωμα συνδεδεμένο στο κλείστρο, προγραμματισμένο να το ενεργοποιεί -με χρονοδιακόπτη κάθε 45 λεπτά- αυτοματοποίησε τη διαδικασία, χαρίζοντας έτσι στα ζευγάρια την ψευδαίσθηση μη παρεμβολής στην βραδινή τους διαδικασία.

Η απουσία του φωτογράφου είχε σκοπό να βοηθήσει τα ζευγάρια να αγνοήσουν, στο μέτρο του δυνατού, τη φωτογραφική πράξη. Τα ευρήματα αυτού του πειράματος εισχωρούν στο πρίσμα της υποκειμενικής κρίσης, με κύρια προτεινόμενη στάση θέασης την  Φαινομενολογία. Παρά το γεγονός ότι η έλλειψη ανθρώπινου χειριστή τη στιγμή της λήψης στόχευε σε μια αντικειμενική παρατήρηση, ορισμένες αισθητικές επιλογές είχαν προεγγραφεί στις εικόνες, τόσο από τον φωτογράφο ερευνητή όσο και από τα άτομα που απεικονίζονται.